كسری نیكآذر، بازیگر «جنگ رادیویی شهر فرنگ» در رادیو صبا، در گفتوگویی درباره كاركرد رادیو در روزهای جنگ و شرایط بحرانی توضیح داد كه این رسانه به دلیل ماهیت صوتی خود میتواند همزمان نقش اطلاعرسانی، همدلی و امیدبخشی را ایفا كند.
به گزارش روابط عمومی رادیو صبا، نیكآذر درباره نقش رادیو در شرایط جنگی گفت رادیو از گذشته تاكنون یكی از اصلیترین رسانههای كشور بوده و حتی با پیشرفت فناوری و ظهور رسانههای جدید نیز همچنان جایگاه خود را حفظ كرده است. به گفته او بسیاری از قالبهای برنامهسازی امروز ریشه در تجربههای رادیویی دارند. او معتقد است رادیو رسانهای است كه با صدا سروكار دارد و همین ویژگی باعث میشود حامل احساس، امید و اشتیاق باشد. نیكآذر تأكید كرد در شرایط جنگی این رسانه میتواند بهسرعت با مخاطب ارتباط برقرار كند و در كنار انتقال خبر، حس دلگرمی را نیز به جامعه منتقل كند، زیرا برای دریافت آن به زیرساختهای پیچیده تصویری نیاز نیست.
او درباره تفاوت تأثیر صدا و تصویر در روایت جنگ نیز توضیح داد كه تصویر بیشتر انتقالدهنده عین رویداد است، در حالی كه صدا امكان تبادل احساسات آن رویداد را فراهم میكند. به باور نیكآذر، با وجود پیشرفتهای بسیار در حوزه تصویر، هنوز چند جمله صمیمی كه از دل برمیآید میتواند بیش از هر تصویر پیچیدهای بر احساس مخاطب اثر بگذارد. به گفته او تصویر دریچهای از یك اتفاق را نشان میدهد، اما صدا میتواند مسیر ارتباط عاطفی با مخاطب را باز كند.
نیكآذر در ادامه به نقش گویندگان و بازیگران رادیو در ایجاد همدلی با قربانیان جنگ اشاره كرد و گفت همین كه گوینده یا بازیگر نیز بخشی از جامعه و از میان مردم است، خود بستری طبیعی برای همدلی ایجاد میكند. او توضیح داد هنرمند رادیو همان دغدغهها، ترسها و امیدهایی را دارد كه مردم تجربه میكنند، با این تفاوت كه صدای او رساتر و فراگیرتر شنیده میشود. به اعتقاد او روایت سوگ و رنج خانوادههای آسیبدیده از جنگ از تریبون رسانه ملی نوعی ادای احترام به این درد مشترك است؛ گویی پرچمی نیمهافراشته بر فراز خبررسانی كشور.
این بازیگر رادیو همچنین درباره نقش رادیو در كاهش اضطراب و ترس مردم در زمان جنگ گفت این رسانه میتواند با بیان صادقانه احساسات و مدیریت بالغانه آنها به آرامش جامعه كمك كند. او معتقد است نباید واقعیتهای جنگ را انكار كرد، زیرا در دل هر شرایط سختی هم ترس وجود دارد و هم امید. به گفته نیكآذر مهم آن است كه مردم احساسات خود را كتمان یا سركوب نكنند، بلكه در كنار یكدیگر بمانند و با حفظ امید، زندگی را ادامه دهند. او تأكید كرد كه رسانه میتواند به زنده نگه داشتن همین امید و همبستگی اجتماعی كمك كند تا جامعه با وجود دشواریها به آینده و بازسازی پس از بحران بیندیشد.
