داریوش فرضیایی (عموپورنگ) مجری و چهره شناختهشده حوزه كودك، در گفتوگو با برنامه «پیك صبا» رادیو صبا، درباره حضور خود در بیمارستان اكبر مشهد و اهدای 100 جلد كتاب به كودكان بستری این بیمارستان توضیح داد و تاكید كرد كه هدفش از این كار، كمك به تقویت روحیه و ایجاد حال خوب برای كودكان بوده است.
به گزارش روابط عمومی رادیو صبا، فرضیایی در این گفتوگو با اشاره به مسئولیت اجتماعی افراد در هر حوزهای گفت: «فكر میكنم هر كسی در هر زمینهای كار میكند یك رسالت به دوش دارد. من در طول این سالها كه عموپورنگ بودم، ریشهاش كار هنری بوده اما اصل ماجرا این است كه دوست دارم بچههایی كه با من بزرگ شدند و بچههایی كه بیننده برنامه هستند، حال خوب داشته باشند.»
وی با بیان اینكه كودكان در شرایط امروز بیش از هر چیز به امید و شادی نیاز دارند، افزود: «حال بچهها باید با خنده و شادی گره بخورد. حرفهای درست و حسابی و آموزشهای لازم سر جای خودش، اما حال بچهها باید خوب باشد و این موضوع این روزها بیشتر باید مورد توجه قرار بگیرد.»
چرا بیمارستان اكبر مشهد؟
این مجری درباره انتخاب بیمارستان اكبر مشهد برای این اقدام فرهنگی توضیح داد: «هرجا دوستان در ارتباط باشند و من بتوانم از نظر روحی و شادی اثرگذار باشم، تلاش میكنم حضور پیدا كنم. یكی از بچهها این بیمارستان را معرفی كرد و من هم رفتم. پرسنل و پزشكان خوشحال شدند؛ حتی به شوخی میگفتند ما معاینه علمی میكنیم اما شما بچهها را روحی معاینه میكنید و به آنها روحیه میدهید.»
فرضیایی با تاكید بر اینكه این كار را از سر وظیفه و علاقه شخصی انجام میدهد، تصریح كرد: «این كار دلی است. چیزی نیست كه بخواهم دربارهاش تبلیغ كنم یا از آن استفاده نمایشی داشته باشم. من بیشتر برای بچهها در بیمارستانها سر میزنم. اگر در تلویزیون خندیدم و شادی كردم و بچهها را به آموزههای اخلاقی دعوت كردم، این هم یك نمونه از كارهایی است كه میشود در زندگی شخصی انجام داد.»
روایت فرضیایی از انتشار ویدئوهای مادر
عموپورنگ همچنین درباره بازخورد مخاطبان نسبت به ویدئوهای منتشرشده از مادرش در فضای مجازی گفت: «وقتی فیلمی از مادرم میگذارم برای دیده شدن خودم نیست. این بحث اخلاقی و همان رسالتی است كه سالها به دوش میكشم. دوست دارم اگر چیزی از زندگی با مادر نشان داده میشود، برگرفته از بطن زندگی ساده و صمیمی ایرانی باشد.»
وی «كتاب» را یكی از هدیههای اثرگذار برای كودكان دانست و افزود: «كتاب میتواند شادی به همراه داشته باشد و در كنارش آموزش هم داشته باشد؛ بچهها بخوانند، لذت ببرند و امیدوار شوند.»
ایران، مادر دوم
فرضیایی در پایان این گفتوگو با اشاره به مفهوم «مادر» و پیوند آن با وطن گفت: «ما دوتا مادر داریم؛ مادری كه ما را به دنیا آورده و مادری كه ما را در آغوش گرفته تحت عنوان ایران. باید هر دو مادر را در جان و روحمان نگه داریم. ایران را دوست دارم؛ سرنوشت ایران، آینده ایران و بچههای ایرانی برای من بسیار مهم است.»
وی ابراز امیدواری كرد كه ایران روزبهروز مسیر سربلندی و ارتقا را طی كند و تاكید كرد: «ایران مادر همه ماست.»
